Galapagos Archipelago
Grupa wulkanicznych wysp oceanicznych, znana z wyjątkowego, endemicznego życia, które zainspirowało Darwina.
Archipelag składa się z 19 wulkanicznych wysp i licznych wysepek, wznoszących się z dna Pacyfiku. Wiek wysp rośnie na wschód, z aktywnym wulkanizmem na zachodzie. Formacja terenu to lawowe pola, wulkany tarczowe, klify i plaże (piasek biały, czerwony i czarny). Dominujące kolory to czerń lawy, biel i czerwień piasku, oraz surowa, szarawa roślinność. Struktura terenu jest wulkaniczna i skalista. Wizualnie charakteryzuje się surowym, młodym krajobrazem geologicznym, na którym ewoluowało życie w izolacji.
Ekosystem jest klasycznym przykładem ewolucji allopatycznej. Kluczowe gatunki to endemiczne żółwie słoniowe, legwany morskie (jedyne jaszczurki żerujące w morzu) i zięby Darwina. Flora obejmuje endemity, np. opuncje. Procesy ekologiczne są zdominowane przez prądy morskie (Prąd Humboldta), które dostarczają chłodną i bogatą w składniki wodę. Izolacja i różnice środowiskowe między wyspami doprowadziły do powstania unikalnych podgatunków (radiacja adaptacyjna).
Archipelag ma fundamentalne znaczenie naukowe dla teorii ewolucji. Gospodarczo, region opiera się na ekoturystyce o ściśle kontrolowanym dostępie. Ma symboliczne znaczenie jako żywe laboratorium Darwina. Status ochrony jest bardzo wysoki: Park Narodowy Galapagos i Morska Rezerwa. Działania ochronne koncentrują się na zwalczaniu gatunków inwazyjnych, które zagrażają endemicznej faunie, oraz zarządzaniu turystyką.