Bialskie Mountains
Zalesione, łagodne pasmo górskie w Sudetach Wschodnich, o charakterze ostoi przyrody, z dala od masowej turystyki.
Jest to pasmo górskie w Masywie Śnieżnika, zbudowane ze skał metamorficznych (gnejsy, łupki, marmury). Charakteryzuje się łagodnymi, kopulastymi wierzchołkami i zalesionymi zboczami. Krajobraz jest w dużej mierze pokryty lasami, głównie bukowymi i świerkowymi. Kolory dominujące to ciemna zieleń lasów i jasne odcienie wapieni (marmurów) w dolinach rzecznych. Występują tu malownicze doliny rzeczne (np. Biała Lądecka). Jest to jeden z najbardziej dzikich i słabo zaludnionych obszarów Sudetów.
Ekosystem jest typowo górski, z dominacją lasów buczyny górskiej i świerczyny. Występują tu cenne łąki i torfowiska górskie. Flora to gatunki typowe dla Sudetów, w tym chronione. Procesy ekologiczne są kształtowane przez surowy klimat i wysoką lesistość. Fauna obejmuje duże ssaki (jelenie, muflony), a lasy są ważną ostoją dla zwierząt. Szczególnie cenne są doliny rzeczne (np. Biała Lądecka), będące korytarzami ekologicznymi. Obszar ten jest ważny dla ochrony rzeźby terenu i naturalnych lasów górskich.
Góry Bialskie mają znaczenie rekreacyjne i leśne, a także geologiczne (wydobycie marmuru, np. w Kletnie). Są cenione za swój spokój i walory krajobrazowe. Są chronione w ramach Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego i obszarów Natura 2000. Ochrona koncentruje się na zachowaniu lasów górskich i rzeźby terenu oraz ochronie cennych stanowisk geologicznych i krasowych (np. Jaskinia Niedźwiedzia w pobliżu). Jest to obszar o niskiej presji turystycznej, co sprzyja ochronie przyrody.