Sandomierz Basin (Eastern Part)
Płaska, rozległa nizina, zdominowana przez piaski sandrowe i duże kompleksy leśne, przecięta dolinami rzek.
Wschodnia część Kotliny Sandomierskiej to rozległa, płaska nizina, będąca głównie obszarem sandrowym (piaski naniesione przez wody roztopowe lodowca). Geologicznie dominują piaski czwartorzędowe. Krajobraz jest zdominowany przez bory sosnowe (Puszcza Sandomierska) oraz mozaikę pól uprawnych i łąk w dolinach rzek (San, Wisła). Dominujące kolory to ciemna zieleń borów i jasny piasek. Formacja terenu jest monotonna, urozmaicona wałami wydm śródlądowych i zagłębieniami torfowisk. Rzeki meandrują, tworząc cenne łęgi.
Ekosystem jest mozaiką suchych borów sosnowych i wilgotnych lasów łęgowych. Puszcza Sandomierska jest ważnym ośrodkiem dla dużych ssaków (wilki, łosie). Występują tu cenne zbiorowiska roślinności psammofilnej (piaskolubnej) oraz torfowiska. Procesy ekologiczne są kształtowane przez jałowość gleb sandrowych, co sprzyja borom. Doliny rzek są kluczowe dla bioróżnorodności i retencji wody. Ochrona starodrzewu i wydm śródlądowych jest ważna.
Region ma znaczenie gospodarcze (leśnictwo, rolnictwo) i rekreacyjne. Pełni funkcję ważnego korytarza ekologicznego. Ochrona w ramach Parków Krajobrazowych i Natura 2000 ma na celu zachowanie lasów i dolin rzecznych. Działania ochronne koncentrują się na zapobieganiu pożarom w borach, ochronie wydm śródlądowych i utrzymaniu naturalnych procesów w dolinach rzecznych.