Mesopotamian Marshes
Rozległy, historyczny system mokradeł i bagien w południowym Iraku, u zbiegu rzek Tygrys i Eufrat.
Mokradła Mesopotamskie to obszar rozległych bagien, jezior i kanałów, powstały w aluwialnej równinie u zbiegu rzek Tygrys i Eufrat. Stanowią największy ekosystem mokradeł w Azji Zachodniej. Głębokość wody jest płytka, a podłoże jest muliste i piaszczyste. Mokradła zostały celowo osuszone w latach 90. XX w., a następnie częściowo zrewitalizowane. Wizualnie dominują szuwary (trzcina) oraz otwarte lustra wody, z rzadka przerywane niskimi wysepkami. Wody są mętne, o zielono-brązowej barwie. Cały system jest zależny od reżimu hydrologicznego rzek. Jest to obszar o ogromnym znaczeniu historycznym i kulturowym, związany z narodzinami cywilizacji.
Ekosystem mokradeł jest domem dla unikalnego biotopu wodno-błotnego w suchym regionie. Flora to głównie trzcina (Phragmites) i pałka wodna, które stanowią schronienie dla fauny. Mokradła są kluczowym korytarzem migracyjnym dla ptaków wodnych w Eurazji. Występują tu endemiczne gatunki ptaków (np. trzcinniczek bagienny) i ryb (np. karpiowate). Procesy ekologiczne są kontrolowane przez cykl powodziowy i poziom wód rzecznych. Mokradła pełnią funkcję naturalnych filtrów i są ostoją dla zagrożonych ssaków, np. wydry. Zapewniają kluczowe usługi ekosystemowe dla regionu.
Mokradła mają historyczne i kulturowe znaczenie jako miejsce życia Arabów Bagiennych i kolebka cywilizacji. Stanowią też ważny zasób wodny. Chronione są jako Światowe Dziedzictwo UNESCO (Ahwar Południowego Iraku). Ochrona koncentruje się na przywracaniu przepływów rzecznych i walce z zanieczyszczeniem wód na wyższych odcinkach rzek. Odtworzenie mokradeł jest międzynarodowym sukcesem ekologicznym. Kluczowym zagrożeniem jest budowa tam na Tygrysie i Eufracie w Turcji, Syrii i Iranie. Status UNESCO ma wspierać ich trwałą rewitalizację.