Puerto Rico Trench
Najgłębszy rów oceaniczny w Oceanie Atlantyckim, charakteryzujący się intensywną aktywnością sejsmiczną i zagrożeniem tsunami.
Rów Portorykański jest głęboką depresją oceaniczną, osiągającą maksymalną głębokość 8376 metrów (Głębia Milwaukee). Znajduje się na granicy kolizyjnej Płyty Karaibskiej i Północnoamerykańskiej, będąc strefą subdukcji (choć nieklasyczną). Jest to rów nieakrecyjny. Ma długość ok. 800 km. Dno rowu jest płaskie, zbudowane z ciemnych osadów głębinowych. Wody są zimne, ciemne i podlegają ogromnemu ciśnieniu hydrostatycznemu. Wizualnie jest to niewidoczna z powierzchni, ale kluczowa struktura tektoniczna. Formacje skalne na zboczach są silnie pofragmentowane przez aktywność sejsmiczną.
Ekosystem strefy hadalnej i abisalnej charakteryzuje się brakiem światła słonecznego i ekstremalnym ciśnieniem. Fauna jest zdominowana przez organizmy głębinowe, które czerpią energię z chemosyntezy lub materii organicznej opadającej z powierzchni (śnieg morski). Występują tu gatunki ryb, skorupiaków i bezkręgowców dostosowane do ciemności. Procesy ekologiczne są bardzo powolne ze względu na niską temperaturę i ograniczone zasoby. Rów jest kluczowy dla badań adaptacji organizmów do ekstremalnych warunków. Bioróżnorodność jest niska, ale endemizm jest potencjalnie wysoki.
Rów ma fundamentalne znaczenie geologiczne, jako strefa tektoniczna generująca największe w regionie trzęsienia ziemi i tsunami. Jest kluczowy dla nauki o tektonice płyt. Rów nie ma formalnego statusu ochronnego UNESCO, ale jego ekstremalna głębokość zapewnia naturalną ochronę przed eksploatacją. Ochrona w dużej mierze skupia się na monitorowaniu aktywności sejsmicznej i zagrożeń geologicznych dla Portoryko i Wysp Karaibskich. Status prawny jest regulowany przez międzynarodowe prawo morskie (wyłączna strefa ekonomiczna USA).