Pamir Plateau
Wysoki płaskowyż w Azji Centralnej, nazywany 'Dachem Świata', z surowym klimatem.
Jest to złożony system płaskowyżów i łańcuchów górskich powstałych w wyniku kolizji płyt tektonicznych. Teren jest pofałdowany, z szerokimi, otwartymi dolinami stepowymi i ostrymi, ośnieżonymi szczytami. Geologia składa się głównie ze skał metamorficznych i osadowych z paleozoiku i mezozoiku. Dominujące kolory to szarość skał, brązowy odcień suchej gleby i białe czapy lodowców, kontrastujące z głębokim błękitem nieba. Wysokie położenie nad poziomem morza skutkuje rzadkim powietrzem i silnym promieniowaniem słonecznym. Formacje polodowcowe, takie jak moreny i jeziora, są powszechne. Gleby są typu wysokogórskiego, płytkie i słabo rozwinięte.
Ekosystem wysokogórski charakteryzuje się niską, kępkową roślinnością stepową i alpejską, zdolną przetrwać ekstremalne temperatury i silne wiatry. Flora jest bardzo odporna, z adaptacjami chroniącymi przed suszą fizjologiczną i mrozem. Faune reprezentują duże ssaki, takie jak owca Marco Polo, zagrożony irbis (śnieżna pantera) i koziorożec syberyjski. Zwierzęta te są przystosowane do życia na dużych wysokościach, z gęstym futrem i zdolnością do magazynowania tłuszczu. Procesy ekologiczne są spowolnione ze względu na niskie temperatury i krótki okres wegetacyjny, a drapieżnictwo irbisa reguluje populacje roślinożerców. Endemity są liczne wśród owadów i roślin.
Obszar ten pełni kluczową rolę w bilansie wodnym Azji Centralnej, będąc 'wieżą ciśnień' dla wielu ważnych rzek. Ma olbrzymie znaczenie geostrategiczne i historyczne (Jedwabny Szlak). Duże obszary znajdują się w 'Parku Narodowym Tadżykistanu' (UNESCO) i innych rezerwatach przyrody. Działania ochronne skupiają się na walce z kłusownictwem, zwłaszcza owcy Marco Polo i irbisa, oraz na ochronie pastwisk przed nadmiernym wypasem. Wyzwaniem jest też wpływ zmian klimatu na kurczenie się lodowców, które są źródłem wody. Lokalna gospodarka jest oparta na pasterstwie i turystyce.