Alaskan Tundra Complex
Rozległy, bezleśny biom arktyczny na Alasce, charakteryzujący się wieczną zmarzliną i niską roślinnością.
Tundra Alaski to rozległe, bezleśne równiny, gdzie pod powierzchnią gleby znajduje się wieczna zmarzlina (permafrost). Krajobraz jest płaski, podmokły i usiany jeziorami termokrasowymi. Kolorystyka to brąz (jesienią), zieleń (latem) i biel (zimą). Roślinność jest niska, złożona z mchów, porostów i karłowatych krzewów. Występuje tu zjawisko soliflukcji (powolnego pełzania gruntu). Klimat jest subarktyczny, z krótkim latem i długą, mroźną zimą. Niska temperatura ogranicza proces rozkładu materii organicznej. W okresie letnim powierzchnia gruntu jest rozmrożona i podmokła. Krajobraz jest silnie związany z dynamiką lodu i wody. Występują tu liczne rzeki i strumienie. Duże wahania poziomu wody w okresie topnienia śniegu.
Ekosystem tundry jest niski, ale ważny. Roślinność jest odporna na mrozy, wiatr i wieczną zmarzlinę. Fauna obejmuje karibu (wielkie migracje), woły piżmowe, niedźwiedzie polarne i liczne ptaki migrujące. Tundra jest kluczowym obszarem lęgowym dla ptaków arktycznych. Karibu są kluczowym elementem łańcucha pokarmowego. Wieczna zmarzlina zatrzymuje ogromne ilości węgla. Topnienie permafrostu ma negatywne konsekwencje ekologiczne. Różnorodność biologiczna jest umiarkowana, ale występuje masowa migracja. Występuje tu wiele gatunków owadów, kluczowych dla ptaków. Ekosystem jest bardzo wrażliwy na naruszenia pokrywy roślinnej.
Tundra ma kluczowe znaczenie dla rdzennych ludów Alaski (np. Innuitów), związanych z myślistwem. Jest ważna dla nauki jako archiwum zmian klimatu (permafrost). Duże obszary są chronione (np. Arctic National Wildlife Refuge - ANWR). Głównym zagrożeniem jest zmiana klimatu (topnienie permafrostu), wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego. Badania koncentrują się na cyklu węglowym i wpływie topnienia na infrastrukturę. Ma znaczenie gospodarcze jako źródło ropy. Jest to modelowy obszar do badań nad wpływem ocieplenia na obszary polarne.