Skeleton Coast
Surowe i mgliste wybrzeże Pustyni Namib, znane z wraków statków i endemicznych gatunków.
Krajobraz to połączenie rozległych wydm piaszczystych, szerokich plaż i żwirowych równin, gwałtownie opadających do Oceanu Atlantyckiego. Całość jest regularnie spowita gęstą mgłą, która jest kluczowa dla życia. Dominujące kolory to rdzawe i żółto-pomarańczowe piaski, szare mgły i ciemny, wzburzony ocean. Geologia to piaski eoliczne i stare skały Tarczy Afrykańskiej. Wybrzeże jest niebezpieczne, z silnymi prądami i zimnym prądem Benguelskim. Charakterystycznym elementem wizualnym są liczne, zardzewiałe wraki statków, które stały się częścią krajobrazu i siedliskiem. Wahania pływów są duże, odsłaniając rozległe błotniste równiny.
Ekosystem jest skrajnie suchy, z opadami niemal zerowymi, ale jest silnie zależny od mgieł adwekcyjnych. Flora jest rzadka, ale obejmuje wysoce endemiczne rośliny, takie jak Welwiczja przedziwna (Welwitschia mirabilis), zdolne do absorpcji wilgoci z mgły. Fauna jest zaskakująco bogata, obejmując foki, szakale, hieny brunatne i rzadkie słonie pustynne, które nauczyły się przetrwać, migrując do odległych koryt rzek. Foki i ptaki morskie żerują w bogatych w składniki odżywcze wodach prądu Benguelskiego. Procesy ekologiczne są napędzane przez mgłę: unikalne owady i gady zbierają kondensację na swoich ciałach. Wrak statku pełni funkcję sztucznych raf.
Wybrzeże jest historycznie kluczowe ze względu na legendy marynistyczne i jako naturalna bariera. Obecnie jest to obszar o wielkiej wartości dla badań nad adaptacją do ekstremalnych warunków. Większość Wybrzeża jest chroniona w ramach 'Parku Narodowego Wybrzeża Szkieletowego'. Ochrona jest bardzo restrykcyjna, z ograniczonym dostępem dla turystów, aby chronić wrażliwe siedliska. Działania skupiają się na zwalczaniu kłusownictwa fok i ochronie endemicznej flory i fauny. Zagrożeniem są wydobycie diamentów, które jest ściśle kontrolowane, oraz ewentualne wycieki ropy z tankowców, które mogłyby zniszczyć ekosystem fok.