Chesapeake Bay
Największe ujście rzeki w USA, szeroko rozgałęziony estuarium rzeki Susquehanna, znane z wysokiej produktywności biologicznej.
Zatoka Chesapeake jest zalaną doliną rzeczną (typ ria), powstałą w wyniku podniesienia się poziomu morza po ostatnim zlodowaceniu. Jest to estuarium rzeki Susquehanna. Geologia jest zdominowana przez osady trzeciorzędowe i czwartorzędowe (piaski, gliny, muły). Krajobraz jest niski i płaski, z licznymi półwyspami, zatokami i mokradłami słonymi. Dominujący kolor to szarobrązowy (mętna woda) i ciemna zieleń (lasy liściaste). Wizualnie charakteryzuje się dużą ilością wody, która wnika głęboko w ląd. Występują tu liczne latarnie morskie i zabudowania portowe. Różnica w zasoleniu tworzy unikalne strefy ekologiczne.
Ekosystem jest estuarium słonawym, charakteryzującym się wysoką produktywnością biologiczną. Flora to głównie trawy morskie (Zostera marina), lasy namorzynowe strefy umiarkowanej i słone bagna. Fauna jest znana z krabów błękitnych (Blue Crab), ostryg i licznych gatunków ryb (np. menhaden). Jest to kluczowy szlak migracyjny i zimowisko dla ptaków wodnych (np. bernikla kanadyjska). Procesy ekologiczne są kontrolowane przez mieszanie się wód słodkich i słonych, tworząc gradient zasolenia (od 0 do 30 PSU). Eutrofizacja jest głównym problemem ekologicznym.
Zatoka ma kluczowe znaczenie gospodarcze dla rybołówstwa, hodowli owoców morza i transportu morskiego. Jest to historyczny obszar (wczesne osadnictwo angielskie). Status ochronny: Obszar jest objęty programem Chesapeake Bay Program, który koordynuje działania ochronne między stanami. Działania koncentrują się na redukcji zanieczyszczeń (azot, fosfor), odbudowie populacji ostryg (filtry biologiczne) i ochronie traw morskich. Główne zagrożenia to eutrofizacja, zanieczyszczenie i nadmierne połowy.