Cedr libański
Cedrus libani
Potężne, długowieczne drzewo iglaste o charakterystycznym, majestatycznym pokroju i poziomym układzie gałęzi.
Podstawowe Informacje
Cedr libański (Cedrus libani)
Szczegółowy opis:
Drzewo to osiąga imponujące rozmiary, tworząc w młodości stożkowatą, a z wiekiem szeroką, parasolowatą koronę z wyraźnie spłaszczonym wierzchołkiem. Kora ma barwę ciemnoszarą lub niemal czarną i jest głęboko spękana na starszych okazach. Igły są krótkie, sztywne, o długości od 15 do 35 mm, zebrane w gęste pęczki po 20-40 sztuk na krótkopędach. Kolor ulistnienia waha się od ciemnej zieleni po odcienie szaro-niebieskawe i srebrzyste. Szyszki żeńskie są beczułkowate, stojące, początkowo zielone, a po dojrzeniu brązowe, osiągające do 12 cm długości. Gałęzie rozrastają się szeroko na boki, tworząc charakterystyczne, tarasowate piętra zieleni. Pień jest gruby, często rozgałęziony nisko nad ziemią na kilka potężnych konarów. System korzeniowy jest głęboki i bardzo silnie rozwinięty, co zapewnia stabilność na skalistym podłożu.
Wymagania uprawowe:
Stanowisko powinno być w pełni nasłonecznione oraz osłonięte od mroźnych, wysuszających wiatrów. Najlepiej rośnie w glebie przepuszczalnej, głębokiej i umiarkowanie wilgotnej, unikając terenów podmokłych. Podłoże może być lekko wapienne lub obojętne, gdyż gatunek ten dobrze toleruje obecność wapnia. Wymagana jest duża przestrzeń w ogrodzie ze względu na docelową szerokość korony. Młode egzemplarze potrzebują regularnego nawadniania, szczególnie w okresach letniej suszy. Zimą warto zabezpieczyć podstawę pnia ściółką, zwłaszcza w chłodniejszych regionach kraju. Nawożenie mineralne zaleca się stosować oszczędnie, najlepiej wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji. Złe znoszenie przesadzania wymusza staranne zaplanowanie docelowego miejsca nasadzenia już na samym początku. Optymalne warunki rozwoju zapewnia klimat o łagodnych zimach i ciepłych latach.
Rola:
Doskonale prezentuje się jako soliter w dużych ogrodach przydomowych, parkach oraz ogrodach botanicznych. Stanowi centralny punkt kompozycji krajobrazowych dzięki swojej unikalnej, monumentalnej sylwetce. Wykorzystywany jest często w nasadzeniach reprezentacyjnych przy pałacach i rezydencjach. Drewno jest cenione za trwałość i aromat, choć w uprawie ogrodowej liczą się głównie walory estetyczne.
