Koza domowa
Capra aegagrus hircus
Udomowiony ssak parzystokopytny, przeżuwacz, hodowany na mleko, mięso i futro, charakteryzujący się dużą zwinnością.
Podstawowe Informacje
Koza domowa (Capra aegagrus hircus)
Szczegółowy opis:
Koza domowa ma smuklejszą, bardziej zwinną budowę ciała niż owca. Sierść (futro) jest zróżnicowana, od krótkiej i gładkiej po długą i kudłatą, w kolorach białym, czarnym, brązowym lub mieszanym. Osiąga wysokość w kłębie od 50 do 100 cm i masę ciała od 20 do 140 kg. Samce (kozły) i samice (kozy) często posiadają rogi, które są skręcone i lekko zakrzywione do tyłu, choć niektóre rasy są bezrogie. Charakterystyczną cechą jest broda pod żuchwą i krótki ogon. Koza ma silne nogi i rozszczepione kopyta, doskonale przystosowane do wspinaczki i poruszania się po nierównym, skalistym terenie. Posiada twarde i ostre zęby, przystosowane do obgryzania gałęzi. Ma duże, żółtawe oczy z poziomymi źrenicami.
Tryb życia:
Koza jest roślinożercą, żywiącym się szeroką gamą roślin, w tym trawami, krzewami, gałęziami, liśćmi i korą. Jest znana z tego, że może spożywać rośliny, które inne zwierzęta pomijają. Jest aktywna w ciągu dnia. Żyje w luźnych grupach, które w naturalnym środowisku są hierarchiczne. Kozy są bardzo ciekawskie, inteligentne i zwinne, potrafiące wspinać się po stromych zboczach i przeskakiwać przeszkody. Ich główną adaptacją jest budowa ciała i kopyta, umożliwiające przetrwanie w trudnym terenie. Komunikują się poprzez beczenie i mowę ciała (np. postawa rogów). Kozy są również przeżuwaczami. Są mniej zależne od wody niż bydło, co jest adaptacją do suchych środowisk.
Rola:
Koza domowa jest jednym z najważniejszych zwierząt hodowlanych na świecie, szczególnie w krajach rozwijających się, dostarczającym mleka (łatwiej strawnego), mięsa i futra (kaszmir, moher). Nie ma statusu IUCN. Główne zagrożenia to nadmierny wypas w suchych regionach, który prowadzi do pustynnienia i degradacji gleby. Zdziczałe kozy bywają szkodnikami w niektórych ekosystemach wysp. Środki ochronne koncentrują się na promowaniu zrównoważonego wypasu (ograniczenie liczby zwierząt na obszarze), ochronie roślinności oraz ochronie pierwotnych ras kozich, które są przystosowane do lokalnych warunków.
