Nocek duży
Myotis myotis
Jeden z największych nietoperzy w Europie, polujący głównie na nielotne bezkręgowce bezpośrednio na powierzchni ziemi.
Podstawowe Informacje
Nocek duży (Myotis myotis)
Szczegółowy opis:
Nocek duży to potężny nietoperz osiągający rozpiętość skrzydeł od 35 do 45 cm i wagę do 45 gramów. Futro na grzbiecie jest krótkie i gęste, barwy szarobrązowej lub dymnej, natomiast spód ciała jest wyraźnie jaśniejszy, niemal biały. Głowa charakteryzuje się szerokim pyszczkiem i dużymi, szerokimi uszami, które nie są połączone u nasady. Koziołek (tragus) w uchu jest wąski, prosty i sięga do połowy długości małżowiny usznej. Skrzydła są szerokie i długie, co zapewnia dużą siłę nośną niezbędną do transportu dużych ofiar. Błona lotna jest ciemnobrązowa, mocna i elastyczna, sięgająca aż do nasady palców stóp. Oczy są małe, typowe dla zwierząt posługujących się głównie echolokacją, ale funkcjonalne. Ogon jest niemal całkowicie objęty błoną ogonową (uropatagium), która pomaga w manewrowaniu podczas lotu. Stopy są duże, wyposażone w ostre pazury ułatwiające zawisanie głową w dół podczas spoczynku. Pyszczek jest uzbrojony w ostre zęby przystosowane do kruszenia pancerzy dużych chrząszczy. Całość budowy anatomicznej definiuje go jako sprawnego drapieżnika nocnego.
Tryb życia:
Zasiedla głównie obszary leśne i tereny otwarte w pobliżu dużych jaskiń lub starych budowli (strychy kościołów). Dieta jest unikalna: poluje głównie na duże, nielotne chrząszcze biegaczowate, zbierając je bezpośrednio z powierzchni ziemi. Wykorzystuje do tego celu specyficzny lot patrolujący nisko nad dnem lasu, wsłuchując się w szelesty ofiar. Jest zwierzęciem wybitnie towarzyskim, tworzącym kolonie rozrodcze liczące od kilkuset do kilku tysięcy samic. Samce poza okresem godowym prowadzą zazwyczaj samotniczy tryb życia. Na zimę nietoperze te migrują do jaskiń lub sztolni, gdzie zapadają w stan hibernacji, obniżając temperaturę ciała do temperatury otoczenia. Adaptacją do polowania na ziemi jest zdolność do lądowania i sprawnego poruszania się na czworakach. Echolokacja nocka dużego opiera się na sygnałach o częstotliwości około 25-45 kHz, co pozwala na precyzyjne mapowanie terenu. Rozród odbywa się raz w roku, samica rodzi zazwyczaj jedno młode, które karmi mlekiem przez około 6-8 tygodni. Interakcje społeczne w koloniach są skomplikowane i obejmują komunikację głosową poza zakresem ultradźwięków.
Rola:
W ekosystemie pełni rolę kluczowego regulatora populacji dużych owadów lądowych. W Polsce jest objęty ścisłą ochroną gatunkową oraz ochroną strefową miejsc zimowania i rozrodu. Głównym zagrożeniem jest renowacja starych strychów, stosowanie toksycznych impregnatów do drewna oraz niszczenie siedlisk leśnych.
