Loxodonta africana
Największe lądowe zwierzęta na świecie, charakteryzujące się dużymi uszami, trąbą i ciosami.
Słoń afrykański to majestatyczne zwierzę o szarej, grubej i pomarszczonej skórze, pokrytej rzadkimi włosami. Dorosłe osobniki osiągają wysokość w kłębie od 2,5 do 4 metrów i masę ciała od 2 000 do ponad 6 000 kg. Ich najbardziej charakterystyczne cechy to długa, muskularna trąba, będąca połączeniem nosa i górnej wargi, oraz masywne ciosy, które są przekształconymi siekaczami, rosnącymi przez całe życie. Uszy są bardzo duże, wachlarzowate, służące do termoregulacji. Posiadają pięć palców na każdej stopie, z czego na przednich kończynach mają 4-5 paznokci, a na tylnych 3-4.
Słonie afrykańskie są roślinożercami, a ich dieta składa się głównie z traw, liści, gałęzi, kory drzew, owoców i korzeni. Spędzają większość dnia na żerowaniu, konsumując ogromne ilości pożywienia. Są zwierzętami stadnymi, żyjącymi w matriarchalnych grupach rodzinnych, prowadzonych przez najstarszą samicę (matronę). Samce często żyją samotnie lub w luźnych grupach kawalerskich. Są kluczowymi inżynierami ekosystemów sawanny i lasów, przyczyniając się do rozsiewania nasion i kształtowania krajobrazu. Posiadają złożone zachowania społeczne, w tym komunikację infradźwiękową i zdolność do wyrażania emocji.
Słoń afrykański jest gatunkiem kluczowym dla wielu ekosystemów afrykańskich, pełniąc rolę "architekta krajobrazu", wpływając na strukturę roślinności i dostępność wody. Jego działalność tworzy siedliska dla innych gatunków. Niestety, gatunek ten jest klasyfikowany jako zagrożony (Endangered) przez IUCN, głównie z powodu kłusownictwa dla kości słoniowej, utraty i fragmentacji siedlisk oraz konfliktów z ludźmi. Wysiłki ochronne koncentrują się na zwalczaniu nielegalnego handlu, tworzeniu rezerwatów i korytarzy ekologicznych oraz edukacji lokalnych społeczności.