/ Zwierzęta / Węgorz europejski
Ryby

Węgorz europejski

Anguilla anguilla

Tajemnicza ryba o wężowatym ciele, odbywająca morderczą wędrówkę na rozród do Morza Sargassowego.

Podstawowe Informacje

Możliwości hodowli: Trudne
Aktywność dobowa: Noc
Środowisko: Środowisko wodne
Siedlisko: Rzeki, jeziora, oceany
Dieta: Mięsożerny
Rola w ekosystemie: Drapieżnik denny
Wysokość/Długość: 40-150 cm
Długość Życia: 10-50 lat

Węgorz europejski (Anguilla anguilla)

Szczegółowy opis:

Ciało węgorza jest skrajnie wydłużone, niemal cylindryczne w przedniej części i lekko spłaszczone bocznie z tyłu. Upierzenie grzbietu dorosłej ryby (faza 'żółta') jest ciemnozielone lub brązowe, przechodzące w żółtawy brzuch. W fazie dojrzałej (faza 'srebrzysta') boki stają się metalicznie lśniące, a oczy znacznie się powiększają. Płetwy grzbietowa, ogonowa i odbytowa są ze sobą połączone, tworząc jeden ciągły fałd płetwowy wokół tylnej połowy ciała. Głowa jest mała, z szerokim pyszczkiem i drobnymi zębami, a otwory skrzelowe są bardzo wąskie i przesunięte do tyłu. Skóra jest wyjątkowo gruba i śliska, pokryta głęboko osadzonymi, niemal niewidocznymi łuskami. Węgorz posiada zdolność oddychania przez skórę, co pozwala mu na krótkie wędrówki po wilgotnym lądzie. Oczy u młodych osobników są małe, natomiast u migrujących stają się ogromne, przystosowane do widzenia w głębinach oceanu. Krew węgorza zawiera toksyczną ichtiotoksynę, która traci swoje właściwości w wysokiej temperaturze. Dorosłe samice są znacznie większe od samców, osiągając do 150 cm długości.

Tryb życia:

Zasiedla niemal wszystkie rodzaje wód słodkich i słonawych Europy, od małych strumieni po wielkie jeziora. Jest drapieżnikiem o nocnym trybie życia, spędzającym dzień w kryjówkach pod korzeniami lub zakopanym w mule. Dieta obejmuje bezkręgowce wodne, skorupiaki, a u większych osobników także drobne ryby i żaby. Cykl życiowy jest niezwykle skomplikowany i obejmuje wędrówkę liczącą ponad 6000 km do Morza Sargassowego w celu tarła. Larwy (leptocefale) dryfują z prądem zatokowym (Golfsztromem) z powrotem do wybrzeży Europy przez 2-3 lata. Po dotarciu do ujść rzek zmieniają się w tzw. węgorzyki szkliste i rozpoczynają wędrówkę w górę cieków. Adaptacją do długotrwałych postów podczas migracji jest gromadzenie ogromnych ilości tłuszczu w tkankach. Są rybami wybitnie samotniczymi, wykazującymi aktywność głównie podczas ciepłych, burzowych nocy. Potrafią przeżyć poza wodą przez wiele godzin, o ile ich ciało pozostaje wilgotne. Po odbyciu tarła w oceanie, dorosłe osobniki giną, a ich cykl życiowy dobiega końca.

Rola:

Gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem ze względu na nadmierną eksploatację, bariery migracyjne i zanieczyszczenia. W ekosystemie pełni rolę drapieżnika dennego i regulatora populacji drobnych ryb. Objęty ścisłymi planami zarządzania i ograniczeniami w połowach na terenie całej Unii Europejskiej.

Szczegółowe Dane Zoologiczne

Metabolizm: Zmiennocieplny
Odporność na zimno: Odporny
Odporność: Wysoka
Terytorialność: Niska
Lokomocja: Pływanie wężowate
Okres godowy: Zmienne (zależne od dotarcia)
Wielkość miotu: do 10 000 000 jaj
Struktura społeczna: Samotniczy
Zachowanie grupowe: Samotniczy

Udostępnij